تبلیغات
****موشک شهاب-3**** - برنامه موشکی ایران

****موشک شهاب-3****

یکشنبه 2 مرداد 1390

برنامه موشکی ایران

نویسنده: محمد د   


برنامه موشکی ایران



دکتر جان چیبمان مدیر مرکز مطالعات استراتژیک در لندن



مقدمه:


همرمان با تلاشهای ایران برای توسعه توان اتمی خود جمهوری اسلامی به پیشرفتهای مهمی در توان بالستیکی خود دست پیدا کرده است.به نظر میرسد که این دو برنامه کاملا به هم مربوطند.وهدف نهایی از این دو برنامه دست یابی ایران به توانایی شلیک موشکهای اتمی به سرزمینهای دور دست است.اما ایران همواره به شدت این ادعا را رد کرده است و هدف خود را از این تلاشها صرفا دفاعی میداند.
برنامه مشترک ایران و کره شمالی برای طراحی و توسعه موشکهای نودونگ نگرانیهای زیادی را به دنبال داشته است.که این برنامه منجر به تولید موشکهای قدر -1 با برد بیشتر از نودونگ در ایران شده است .دست یابی به توانایی توسعه وپرتاب موشک فضایی و دستیابی به فناوری موشکهای میانبرد سوخت جامد از اخرین پیشرفتهای ایران در این زمینه بوده است.
البته تا امروز برنامه های ایران برای تولید موشکهای قاره پیما با توانایی اصابت به امریکاظرف 5 سال اینده
که از اواخر قرن گذشته مطرح بودبه نتیجه نرسیده است...
این برنامه استراتژیکی که مرکز مطالعات استراتژیک تحت عنوان(بحث شفاف درباره توانایی بالستیکی ایران(به بحث گذاشته است برای رسیدن به نتایجی ملموس از اهداف استراتژیک ایران وفهم مشترک از برنامه موشکی ایران تلاش میکند.و در برنامه کارشناسان بین المللی دقیقترین توضیحات در باره اطلاعات منتشر شده ازبرنامه های موشکی سوخت مایع و جامد ایران به همراه تحلیلهایی دربارهدمیزان توانمندی ایران دربکارگیری توان نظامی خود که استفاده از سرهای جنگی متعارف وغیرمتعارف جزیی از ان است ارائه میدهند.
همزمان با پیشرفتهایی که ایران به دست اورده است برنامه های مشابه دیگری در دیگر کشورها نیز به نتیجه رسیده است که برخی کارشناسان با ارزیابی موشکهایی که ایران قصد توسعه انها را دارد و همچنین زمان لازم برای توسعه این سیستمها وبرنامه های

پیش رو که رصد انها برای دولتهای دیگر ممکن است پیشنهاداتی را برای مراقبت و ایجاد ساختارهای دفاعی مناسب مطرح میکنند



.

برنامه های موشکی ایران:




. ایران برنامه موشکی بالستیک خود را از نیمه دهه هشتاد م.پایه گذاری کرده است.
این برنامه ابتدا برپایه معدود موشکهای اسکاد وارداتی بود که باسوخت مایع کار میکند.که نیازهای آنی و فوری ایران به توان موشکی را در سالهای جنگ تامین میکرد. و آن چیزی كه ایران در جنگ با عراق نشان داده است
آزمایش و بكارگیری موفق موشكهای اسكاد بی بود كه
از اواخر دهه 80 میلادی تا نیمه دهه 90 از خارج
تامین میشد.ضمن اینكه تعداد بیشتری موشك شهاب-1 بابرد300كیلومتر و شهاب-2 با برد 500 كیلومتر و موشكهای نودونگ (شهاب-3 ) با برد بسیار بالاتربه این مجموعه اضافه شدند.
گزارشها حاكی است كه بین 200 تا 300 موشك شهاب-1 و 2 در ایران عملیاتی هستند كه
توان انهدام اهداف مجاورمرزهای ایران را ممكن میسازد.و ایران همچنین میتواند اهدافی را در فاصله 900 كیلومتری از مرزهای خود را با موشكهای شهاب-3 هدف قرار دهد كه قادر به حمل یك كلاهك 1000 كیلوگرمی است. ایران در سال 2003 توانست توانایی تولید این موشك را بدست آورد.



موشک ماهواره بر سفیر در حال انتقال به سکوی پرتاب و انجام

تستهای نهایی


و اما نسخه ارتقا یافته شهاب-3 با نام قدر -1 نیز وجود دارد كه ْآزمایشهای پروازی آن از سال 2004 آغاز شده است . این موشك از لحاظ نظری توانایی رسیدن به برد 1600 كیلومتر رادارد اما كلاهك سبكتری نسبت به شهاب -3 حمل میكند(حدود750 كیلوگرمی)و اطلاعاتی هم وجود دارد كه بیش از 6 حامل و سكوی شلیك این موشك در ایران وجود دارد..


موشک قدر -1 در حال آماده سازی برای شلیک آزمایشی


ایران همچنین نوع جدیدی از موشكهای میانبرد با قابلیت حمل سرهای جنگی وسوخت جامد موسوم به سجیل -2را آزمایش كرده است كه قابلیت حمل سرهای جنگی به وزن 750 كیلوگرم را تا مسافت 2200كیلومتر رادارد



موشک بالستیک سوخت جامد سجیل. خطرناکترین جز ازبرنامه های موشکی ایران

سرعت اصابت این موشک در هنگام اصابت به هدف  حدود12  ماخ است.

و ایران تنها كشور شناخته شده ایست كه موشكهای بالستیك را بدون سرهای جنگی اتمی توسعه میدهد.واین سیستم موشكی سوخت جامد مزایای استراتژیكی بیشماری را در اختیارایران قرار میدهد و امكان عملیات غافلگیركننده هوایی را برضد این موشكها را به حداقل میرساند ضمن اینكه شناسایی محل شلیك موشكها را برای سامانه های جاسوسی بیگانه غیرممكن میكند.و زمان آماده سازی برای شلیك موشك را به حداقل ممكن میرساند.سامانه موشكی سجیل -2 كه از سال2008 آزمایشات آن آغازشده است حداقل به دوتا سه سال زمان برای استقرار عملیا تی مطمئن نیاز دارد.

و تصور براین است كه ایران تا اواخر 2010 یا اوایل 2011 این سامانه را به طور كامل عملیاتی كند.(گزارش مربوط به سال 2010 است)

زمان بندی توسعه موشكهای سوخت مایع در دیگر نقاط عالم نشان میدهد كه توسعه موشكهای سوخت جامد سجیل-2 برای یگانهای نظامی ایران تا سال2012 یا بعد از آن ارجحیت بیشتری دارد



موشک بالستیک میانبرد قدر-1. برد این موشک حدود

2000 کیلومتر است.


وضعیت سامانه های موشكی عملیاتی



در حال حاضر ایران میتواند از برنامه موشكی به عنوان یك سلاح سیاسی برای ایراد حملات رعب آور به شهرهای دشمن استفاده كند. اما خسارتهای انسانی این نوع حملات نوعا محدود خواهد بود.حتی اگر ایران فرضا حجم عظیمی از ذخیره موشكی خودرا به كار گیرد و این موشكها با گذر از پدافندهای ضدموشكی به اهداف خود اصابت كنند تلفات این حملات بیشتر از چندصد نفر نخواهد بود.
پس امكان استفاده موثر از این موشكها برای نیروی موشكی بالستیكی ایران بعلت دقت پایین این موشكها بسیارمحدود خواهد بود. به عنوان مثال ایران اگر بخواهد هدف ثابت نظامی را به طور كامل منهدم كند باید حجم عظیمی از نیروی موشكهای بالستیك خود را بكار بگیردو این از توان ایران خارج است.
ایران همچنین میتواند حملات موفقی را بر علیه اهداف بزرگ مانند پایگاههای هوایی وپایگاههای دریایی با هدف تعطیل کردن و توقف عملیات آنها و یا انهدام مخازن سوخت انها انجام دهد.اما این موشکها همچنان نمیتواننددر انهدام پایگاههای نظامی بزرگ موفق عمل کنند.تعداد سیستمهای حامل و سکوهای شلیک موشک موجود در ایران هم جز عواملی است که توان حمله وسیع موشکی ایران را محدود میکند.
احتمالاتی هم هست که استغاده ایران از سرهای جنگی میکروبی و شیمیایی درموشکهای بالستیک را بعید نمیداند. بطور غیررسمی این ظن وجود دارد که ایران چنین سلاحهایی در اختیار دارد اما ایران تاکنون طبق معاهده عمل کرده است.وحتی اگراین موشکها به سرهای جنگی شیمیایی و میکربی مجهز شده باشند به نظر نمیرسد که توانایی حمل میزان کافی از این مواد را داشته باشند و باز هم نمیتوان به این موشکها اعتماد کرد و از ایراد ضربات کافی آنها بر مناطق وسیع نظامی به منظور متوقف کردن عملیات نظامی خصمانه بر ضد آن مطمئن بود.علاوه بر این ایران تعداد کافی از این موشکها و سکوهای شلیک آنهارا در اختیار ندارد و تعداد کافی از افراد آموزش دیده در مواضع شلیک موشکها برای استمرار انتقال سلاحهای میکربی به میدان نبرد برای مدت بیش از چندین ساعت وجود را ندارد. و از جهتی تدارکات دفاع مدنی در مناطق محافظت شده تاثیر عمیقی در کاهش تلفات انسانی این گونه حملات دارد.
و هنگامیکه ایران توانایی ساخت یک بمب اتمی کوچک را داشته باشد پس منطق استراتژیکی ایجاب میکند که ایران اقدام به استخدام سرهای جنگی اتمی ویژه برای موشکهای خود کندو تمام موشکهای ساخته شده در ایران بطور بالقوه توانایی حمل کلاهکهای اتمی را دارند و سیستمهای ترجیحی برای حمل و شلیک سلاحهای اتمی سری احتمالا موشکهای قدر-1 و
همچنین موشکهای شهاب-3 و سجیل-2 سوخت جامد بمجرد اتمام آزمایشهای پروازی و ورود به مرحله آماده باش نظامی خواهد بود .
سیستم سجیل برتری بیشتری نسبت به موشکهایی با برد مشابه در عملیات و حمل سرهای جنگی متنوع دارد .
و احتمالا تصمیم توسعه سجیل طبق این نظریه که اولین بمب اتمی ایران وزنی حدود یک تن دارد گرفته شده است لذا موشک قدر-1 توانایی حمل آنراندارداما پیکره ماشین ورود مجدد به جو چه در سیستم سجیل و چه در سیستم قدر محدودیتهای فنی پیچیده ای را بر ایران تحمیل میکند که حل آنها بسادگی میسر نیست و اصلی ترین دلیل آن است که ساختار هسته ای سری مثل آن باید به اندازه ای کوچک باشد که ترکیب آن بافضای دماغه پرتابه موشکی امکانپذیر باشد در حالی که
فضای موجود در موشکهای فعلی حدود600 میلیمتر است.
و همچنین ایران تصمیم امکان توسعه سرهای جنگی جدید برای موشکهای سجیل و قدررا دارد که مجموعه ماشین ورود مجددبه جوبا این تصمیم و بعد از بارگذاری بقا سلاح هسته ای سری وزنی در حدود1200 کیلوگرم هنگام پرتاب خواهد داشت که در این حالت موشک قدر با کلاهکی با این وزن قادر به رسیدن به اهداف خود در سرزمینهای اشغالی نخواهد بود جنانچه شلیک این موشکها از مناطق مرزی ایران و عراق صورت نگیرد. کاری که موشکها و سکوی پرتاب آنها را به هدفی برای حمله تبدیل میکند..


و اگر روند کار اینطورباشد توسعه موشک سجیل-2 اولویت بیشتری داردچرا که این موشک بعد از ارتقا قادر به حمل کلاهک 1500 کیلوگرمی تا مسافت 1500 کیلومتری است که موشکی مناسب برای تهدید اسرائیل و- ترکیه و اغلب مناطق شبه جزیره عربستان است.

ایران همچنین سرمایه گذاری سنگینی را برای توسعه داخلی موشکهای سوخت مایع انجام داده است.
واین کشورتلاشهای خود را در این حوزه از اوائل دهه 90 با خرید موشکهای اسکاد بی و سی از کره شمالی به همراه امکاناتی برای تعمیر - مونتاژ و نگهداری از موشکها آغازکرده است.وبرنامه تهران برای دستیابی به موشکهای نودونگ شهاب-3)در نیمه دهه 90 میلادی از آنجا ناشی میشود که بدیلی مناسب برای تصمیم ساخت و توسعه وآزمایش موشکی بسیار قویتراز اسکاد که برپایه تجمیع یک خوشه 4 تایی از موتورهای اسکاداستوار بود بشمار میرفت . و گزارشهای اطلاعاتی اشاره دارد که توانایی فنی و تکنولوژیکی بومی ایران در این سالها محدود بوده است.اما در آغازقرن 21 م.مهندسین و دانشمندان موشکی ایرانی راههای استقلال از تجهیزات و فناوری بیگانه را بشکل قابل . ملاحظه ای پیدا کردند .در آغاز این تحول با کمک های دریافتی از خارج نسبت با بازطراحی موشک شهاب-3 اقدام کردند که نتیجه ان در موشک دوربردتر قدر-1 کاملانمایان است و جرات ایران درمسائل فنی را در 10 سال گذشته بشکل قابل ملاحظه ای بالابرده است. با آغاز سال2009. جمهوری اسلامی موفق شد مرحله دومی را با موتور موشک قدرترکیب کند که از این ابتکارموشک سفیر متولد شد .موشکی فضایی که قادربه حمل محموله های سبک به مدارپایینی زمین است .

در فوریه 2010 رسانه های ایران یک مدل با حجم طبیعی از موتور دو مرحله ای موسوم به سیمرغ را به نمایش گذاشتند.



موتور ماهواره بر سیمرغ. این موتور قادر است یک محموله

700 کیلوگرمی را تا ارتفاع1000 کیلومتر بالا ببرد.

این موتور از 4 موتور موشک سفیر با رانش 32000 کیلوگرمی و

یک موتور هدایتی با رانش15000 کیلوگرم

تشکیل شده است که مجموعا رانشی برابر 143000 کیلوگرم تولید

میکند.



سیمرغ برپایه ترکیب 4 موتور نودونگ طراحی شده است. ضمن اینکه گزارشها اشاره دارد که ایران برای تولید حاملهای فضایی قدرتمندتر برنامه ریزی گسترده ای انجام داده است.

دستاوردهای ایران در 5تا 7 سال گذشته حیرت انگیزبوده است . همگان امروز اذعان دارند که جمهوری اسلامی توانایی ارتقای سامانه های موشکی موجود و تولید حجم عظیمی از
اجزای لازم بصورت بومی برای ترکیب آن بر روی هرنوع موشکی را دارد که بدنه موشک و مخازن سوخت از آنجمله است.و نیز قادر است با ادغام اجزای موجود سیستمهای موشکی و قطعات جدید .

را طراحی کند بلکه همچنین توانایی آزمایش سامانه های جدید و رفع نقص اشکالات در طراحی و ساخت در خلال مراحل توسعه سیستمهای موشکی جدید را دارد.. این امکانات که ایران به آنها دسترسی دارد یک امر ثابت شده است که قابل چشم پوشی نیست.و توانایی اجرا وپیشرفت در برنامه های توسعه موشکی و حاملهای فضایی حاصل از تخصص مهندسی و عملیات اداره برنامه ها را دارد.ووجود مساعی سیاسی قوی خارجی بدلیل .امکانات مالی از اهمیت این نمیکاهد و این پشتیبانی زیرساختی با سرمایه فنی و انسانی روبه رشد میتواند در دراز مدت میراثی گرانبها ی استراتژیکی و بدیلی برای برنامه های توسعه موشکی در دهه گذشته باشد.اما اعتراف به این مسئله هم ضروری است که پیشرفت این برنامه ها در آینده میتواند با اعتماد بر کمکهای خارجی گسترده و تجهیز روبه رشد از مواد اساسی و قطعات به قوت خود برپا باشد.



از راست به چپ: شماتیک موشک تایپودونگ -2 کره شمالی . این

موشک با کلاهک 500 کیلوگرمی بردی در حدود9500 کیلومتر

دارد- تایپودونگ یک موشک قاره پیمای

سه مرحله ای محسوب میشود و قادر به حمل کلاهکهای اتمی است.

شماتیک موشک سیمرغ که ساختاری مشابه تایپودونگ-2 در

مرحله اول و دوم دارد.


برخی از نتایجی که در پیشرفتهای اینده ایران و بالاخص در حوزه موشکهای ماهواره بر فضایی قابل احراز است همانا قدرت ایران را در تولید موتورهای سوخت مایع بومی تثبیت میکند. کما اینکه نبود تعداد مورد انتظار از آزمایشهای پروازی لازم برای حصول اطمینان از عملکرد این موتورها و امکان اعتماد بر آنها نگرانیهایی را بوجود آورده است. موشکهای شهاب-1 عملکردی مشابه موشکهای اسکاد بی شوروی دارند و همچنین چنین نسبتی بین موشکهای شهاب-2 .و اسکاد-سی وجود دارد.و تشابه عجیبی بین ظاهر موتورهای خارجی و موتورهای داخلی که تلویزیون ایران انها را نمایش میدهد وجود دارد.و معروف است که قطعات آن اصالتا ساخت شوروی سابق است.و همه اینها بشکل قانع کننده ای حکایت ازاعتماد ایران تا امروز به موتورهای وارداتی اسکاد و نودونگ دارد .و همراه با آن فرضیه ای نیز حول تلاش متخصصان خارجی برای کمک به ایران برای راه اندازی خط تولید این موتورها وجود دارد..بعلاوه تصاویر منتشر شده حکایت از تلاش ایرانیان برای ترکیب قطعات یک نمونه از موتورهای موشکی و تغییراتی که ثابت میکند ایران موتور هدایتی سامانه موشکی آر-27 ساخت شوروی را برای برای استفاده در مرحله دوم ماهواره بر سفیر تغییرداده است.


موشکهای بی ام -25 کره شمالی

این موشک با الهام از طراحی آر-27 شوروی توسعه داده شده

است. بی ام-25 بردی در حدود 2500 تا 3500 کیلومتر دارد.

گفتنی است با توجه به شواهد ایران احتمالا دهها فروند از این

موشکها را در زرادخانه موشکی خود دارد.


تمام این موارد نشان میدهد که جمهوری اسلامی ایران بزودی خط تولید موتورهای موشکی سوخت مایع را راه اندازی میکند.

در حوزه موتورهای سوخت جامدایران در25 سال گذشته یک رشته از خطوط تولید موتورهای سوخت جامد موشک را برپاکرده است . این امر به ایران امکان توسعه زیرساختهای صنعتی بومی را میدهد که زیرساختی قدرتمند و موثر برای تمام آن چیزی است که نزد کارشناسان برای شناخت مطلوب و مستندسازی تلاشهای آینده ایران جمع آوری شده است.پس امروزاین تسهیلات برای تولید موشکهای سوخت جامد و تجهیزات پیشرفته در ایران توان این کشور را برای تولید موتورهایی تا وزن 13 تن ثابت کرده است .بنابراین از آنچه که منطقی به نظر میرسد میتوان نتیجه گرفت که تاسیسات زیربنایی کنونی برای درنهایت برای ساخت و تولید نهایی موشک سجیل -2 برپا شده است.اگرچه این تاسیسات با محاسبه رشد روزافزون موشکها خریداری شده است اما با این وجود ساخت موتورهای بزرگتر محدودیتهای فنی بسیار زیادی را به دنبال دارد.
شناخت ضمنی پیشرفت ایران امروزبرای تصمیم ساخت و تولید موتورهای بزرگتر سوخت جامد در صورت وجود تجهیزات ساخت کفایت میکند. ادامه دارد....

نظرات() 
Why is my Achilles tendon burning?
یکشنبه 26 شهریور 1396 01:45 ق.ظ
Does your website have a contact page? I'm having problems locating it but, I'd like to shoot
you an email. I've got some creative ideas for your
blog you might be interested in hearing. Either way, great blog and I look forward to seeing it expand over
time.
BHW
جمعه 1 اردیبهشت 1396 12:00 ق.ظ
Howdy would you mind stating which blog platform you're working with?
I'm planning to start my own blog in the near
future but I'm having a difficult time deciding between BlogEngine/Wordpress/B2evolution and Drupal.

The reason I ask is because your design and style seems
different then most blogs and I'm looking for something unique.
P.S My apologies for getting off-topic but I had to ask!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :